Coromandel, Noordereiland

Coromandel: de toerist uithangen in het Driving Creek Railway treintje

Na Otorohanga zijn Rick en ik doorgereden naar de Coromandel. Een prachtig natuurgebied, niet zover rijden van Auckland vandaan. De Coromandel beslaat een groot gebied en wij stopten uiteindelijk in Coromandel Town waar we een knus huisje op een prachtige bestemming hadden geboekt. Het was namelijk een huisje aan het strand (al was het natuurlijk nog wel te koud om de zee in te gaan, want: winter).

Hoe leuk trouwens, deze brievenbussen aan het einde van de straat:

Coromandel Town is in de winter een rustig, slaperig stadje met alleen locals. Al zal het in de zomer ongetwijfeld een bruisende plek zijn. Met de ferry vanuit Auckland doe je er zo’n tweeënhalf uur over om hier te komen, dus ik hoop ergens in oktober of november een keer terug te kunnen.

Anyway, in de titel van deze blogpost had ik het al over de Driving Creek: een treintje dat de berg opgaat.

Driving Creek’s founder Barry Brickell purchased the present day Driving Creek property upon which the railway and pottery sit in 1973. The property was attractive to Barry for its ‘yellow plastic clay’, derived from the weathering of the old volcanic rocks. There was a scattering of pine trees amongst scrub, self-sown from original pines planted by the early Californian gold diggers of late 1800 century. The property was a mix of scrub and farmland, poor quality pastures that Barry quickly started reverting to native forest. Bron

Zoals je natuurlijk wel begrijpt gingen Rick en ik natuurlijk deze über toeristische attractie in. Hoe hoger je kwam, hoe mooier het uitzicht werd.

Eenmaal boven op de berg werden we de trein uitgemieterd zodat de machinist een sigaretje kon opsteken was er de gelegenheid om het treintje uit te gaan en te genieten van het uitzicht:

Het uitzicht was adembenemend mooi, en we konden zelfs Rangitoto Island zien liggen (een eiland dat je vanuit Auckland met de ferry kan bereiken en ook vanuit de woonkamer kan ik het elke dag zien. Ik moet er nog steeds naar toe..)

Na een kwartiertje bracht de machinist ons weer naar beneden. Maar goed ook, want het was niet normaal wat voor rook er uit die trein kwam. (Sowieso dat Rick en ik over 10 jaar hiervoor bij de longarts zitten).

We maakten nog twee foto’s die natuurlijk nog niet door andere toeristen op de foto’s zijn gezet en keerden weer terug naar het huisje want het was guur die dag.

De volgende dag bleven we nog in Coromandel voor een track. Die foto’s zie je in de volgende blogpost!

3 reacties

  1. Ha Maritte, wat een mooie reis heb je gemaakt en wat een coole foto’s. Veel plezier nog de laatste weken/maand(en) en een goede terugreis straks.

    Groetjes,

    Koen, Mirja, Noud en Suze

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *