Kaikoura

Kaikoura: een dorpje dat gelijk in je hart gaat zitten

  • Er wonen ruim 3.500 mensen in Kaikoura.
  • De meeste mensen komen naar Kaikoura om walvissen te spotten of te zwemmen met dolfijnen.
  • ‘Kai’ betekent voedsel en ‘Koura’ betekent rivierkreeft. Volgens een Maori legende zette Maui zijn voet op het schiereiland van Kaikoura zodat hij stabiel kon blijven staan toen hij het Noordereiland opviste.

Via Picton en Blenheim kwam ik in het pittoreske dorpje Kaikoura terecht. Met reccht een dorpje, want zoals je hierboven al hebt kunnen lezen wonen er maar weinig mensen.

Waar in Picton het hostel super stom was en het in Blenheim ook niet veel soeps bleek te zijn, voelde Kaikoura als een verademing. Ik verbleef in het Albatross Backpacker Inn Hostel, een hostel waarbij het leek alsof ze waren blijven hangen in het hippie tijdperk (maar dan op de goeie manier). Bonte kleuren sprongen van de muren af en het hostel was verder heel huiselijk ingericht. De vrouw achter de receptie zag me verhit binnenkomen en bood gelijk haar hulp aan. Al met al een goede binnenkomst dus.

Na het eten van mijn welbekende pasta pesto samen met een mede-backpacker besloot ik nog even naar buiten te gaan met mijn camera. Wat me direct opviel en me ’s middags niet opgevallen was (want Google Maps eiste alle aandacht op): de geur en het zachte ruisen van de zee. Ik weet niet of jullie hetzelfde hebben, maar altijd als ik de zee ruik, zie en hoor, dan voelt het alsof ik thuis kom (en dat terwijl ik nooit bij zee heb gewoond).

Na een goede nachtrust besloot ik de Kaikoura Peninsula Walkway te doen. Een bekende wandelroute van zo’n 11.7 kilometer lang. Deze wandelroute leidt je langs de prachtige kust van Kaikoura en onderweg kom je ook nog zeehonden tegen (en blijkbaar een meeuwenkolonie maar die heb ik niet gezien):

En hieronder dus de zeehondenkolonie. Terwijl ik denk ik net inzoomde op een grassprietje zei een vrouw tegen mij:

“Look! There’s a whole bunch of seals there.”

“Where?”

“Right there, there are like 40 of them.”

Terwijl ik keek alsof ik water zag branden merkte ik op dat de vrouw zich afvroeg of ik soms maar over twee hersencellen beschikte. Ze zei dat ik maar even moest inzoomen met mijn camera:

Dus… even langs de opticien gaan in Nederland is ook geen overbodige luxe. Het was inderdaad ook een flinke kolonie (ik heb nog meer foto’s, maar van bovenaf de klif leken het toch alleen maar op grote naaktslakken).

Vervolgens raakte ik hierna de weg kwijt (wat ook niet verwonderlijk is want de bordjes met de te volgen wandelroute hielden op. Of het lag gewoon aan mij, dat kan ook) en ik ben zo’n persoon die standaard de verkeerde weg inslaat. Dus ik weet niet tot welk stukje route onderstaande foto’s behoren:

Daarna koos ik weer een verkeerd pad en volgde ik een stukje van Bob’s track. Een track vernoemd naar de man die helaas het leven liet toen hij een zeehond in het nauw probeerde te redden. Dit was een stukje dat hij altijd graag liep. Ik vond het wel een beetje creepy omdat het een heel dichtbebost stukje was (daardoor weinig overzicht) en het is niet raar om hele stukken in je uppie te lopen in Nieuw-Zeeland. Dus als een speer liep ik die wandelroute want misschien waarde Bob’s zijn geest er wel rond. Brrr….

Halleluja! Bijna terug bij het hostel (en gelukkig geen ijzig koude geesthand van Bob op mijn schouder gevoeld):

Na een powernap was het tijd voor de BBQ. Het was de perfecte manier om deze dag af te sluiten (en doordat ik onder andere met Amerikanen aan de tafel zat heb ik er ook nog een vakantieadresjes in Yosemite Parc aan overgehouden). Achteraf had ik graag nog een dagje langer willen blijven, al was het alleen maar voor de relaxte sfeer die er heerste. Alleen de busreis naar Christchurch en het hostel waren al geboekt.

Maar Kaikoura, dat heeft sindsdien een plekje in mijn hart.

2 reacties

  1. Heerlijk verhaal weer! Ik besef me nu wel pas dat we een jaar lang niet samen pesto pasta gaan eten 😬😱

  2. Maritte op avontuur 😄
    De “naaktslakken” hebben je niet aangevallen gelukkig 😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *